Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Ένα μεγάλο ευχαριστώ

Θα ήθελα με αυτή εδώ την ανάρτηση, να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου, όλα τα παιδιά του σχολείου μας, για την ουσιαστική παρουσία τους στη σημερινή γιορτή και για την ουσιαστικότερη έμπρακτη συμμετοχή τους. Θα ήθελα να ξέρετε πως όλοι εμείς που "δουλεύουμε" μαζί σας, που στεκόμαστε δίπλα σας, άλλοτε ορθά και άλλοτε με τα όποια λάθη μας, μόνο έμπνευση αντλούμε από σας. 
Χαρίζοντάς σας ως ελάχιστο δώρο το τραγούδι του τέλους της σημερινής μας γιορτής,



αλλά κι ακόμα ένα, ιδιαίτερα αγαπημένο μου, εμπνευσμένο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου




θα ήθελα να θυμάστε αυτά που λέει μία φίλη συνάδελφος εδώ σε σημερινή της ανάρτηση:

"Το Πολυτεχνείο ανήκει σ' εσάς και στα οράματά σας. Ανήκει στις επόμενες γενιές. Στα δικά σας χέρια παραδίνουμε τη γνώση των γεγονότων. Μην τα αφήσετε να γίνουν άψυχα, να ξεφτίσουν άλλο. Ξέφτισαν ήδη αρκετά, στην προσπάθειά μας  να προχωρήσουμε, ξεχνώντας και υποκύπτοντας στο βόλεμα και το ατομικό συμφέρον. Να μη συμβιβάζεστε. Να μη σκύβετε το κεφάλι. Να αμφισβητείτε. Να ξεσηκώνεστε. Να ανατρέπετε." Μόνο τότε το πνεύμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου θα έχει νόημα. Μόνο τότε θα γίνουν πράξη οι αξίες και τα ιδανικά της. 

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

Εργασία του Γ2 στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Με το Γ2 επεξεργαστήκαμε το γνωστό τραγούδι, "Του γιοφυριού της 'Αρτας".  Με ομαδοσυνεργατική προσέγγιση, κάθε ομάδα ανέλαβε από ένα φύλλο εργασίας (συνολικά τέσσερα) και η ομάδα των 'hackers" ανέλαβε να φτιάξει την παρακάτω παρουσίαση των εργασιών της τάξης. Η εξαιρετική αυτή δουλειά (που η αλήθεια είναι πως χρειάστηκε περισσότερο χρόνο από τον αρχικά προγραμματισμένο) φιλοξενείται προσωρινά εδώ, μέχρι να αποκτήσει το Γ2 το δικό του ιστολόγιο, τις επόμενες εβδομάδες.



Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011

Καλή σχολική χρονιά λοιπόν !

Ξαναρχίζουμε αύριο. Ξαναχτυπά το κουδούνι της νέας σχολικής χρονιάς. Με προβλήματα, με καθυστερήσεις, με αρκετό θυμό και λιγότερες ανοχές. Αν όμως αυτά γίνουν και λιγότερες αντοχές, δε θα ζημιωθούν μόνο τα παιδιά, αλλά κι εμείς. Κι η επαγγελματική εξάντληση από την οποία κατά πως λένε πάσχουμε οι εκπαιδευτικοί, θα μεγαλώσει και θα μας κάνει ακόμα πιο δυστυχισμένους. 
Πέρυσι ξεκίνησα με την ευχή να κοιτάξουμε τα μαθητάκια μας στα μάτια και να ψάξουμε εκεί την αλήθεια. Φέτος δεν ξέρω αν μπορούμε, αν θέλουμε ή αν αντέχουμε να τη δούμε αυτή την αλήθεια. Ή αν μας αφήνουν κάποιοι ή οι συνθήκες από μόνες τους. 
Ας προσπαθήσουμε για άλλη μια χρονιά λοιπόν. Ακόμα και χωρίς βιβλία. Ας αναζητήσουμε εναλλακτικές, ίσως μας κάνουν πιο δημιουργικούς και ευρηματικούς. Ας θυμηθούμε πως το πάθος για αυτό που κάνουμε είναι που μας ξεχωρίζει από όλους τους άλλους. Κι ας ψάξουμε να το βρούμε, είτε στα μάτια των μαθητών μας, είτε στα ανεξάντλητα αποθέματα αγάπης που διαθέτουμε. Κι οι μικροί «αξιολογητές» μας θα το εκτιμήσουν και θα μας αφιερώσουν κι αυτό. Κάποτε… 
Και στα παιδιά που θα γεμίσουν αύριο τα προαύλια και τις σχολικές αίθουσες, άλλα λιγότερο κι άλλα περισσότερο ανήσυχα για το σήμερα και το αύριο, ας σταθούμε δίπλα τους, κοντά τους. Κι ας μην προσθέσουμε στην αγωνία τη δική τους και της οικογένειάς τους και τη δική μας. Ας τα κάνουμε να καταλάβουν πως θα είμαστε πάντα εκεί, δίπλα τους, αν όχι συμπαραστάτες, τουλάχιστον εκεί. 
Καλή σχολική χρονιά λοιπόν, σε όλους.





Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

Σερ Κέν Ρόμπινσον "Φέρτε την επανάσταση στην εκπαίδευση"

Σε αυτήν την καυστική και συγχρόνως διασκεδαστική ομιλία,ο Σερ Κεν Ρόμπινσον, συνεχίζοντας την απίθανη ομιλία που έδωσε στο TED το 2006,συνηγορεί υπέρ της δραστικής αλλαγής που πρέπει να γίνει από τα σχολεία που παρέχουν τυποποιημένη μάθηση σε αυτά που κάνουν εξατομικευμένη διδασκαλία,δημιουργώντας τις συνθήκες όπου μπορούν να ευδοκιμήσουν τα ταλέντα των παιδιών .